Ipek, Turkije



Ipek serveert de koffie in een zelfgemaakt kopje. Maar kopjes zijn niet waar ze om bekend staat. Haar unieke schalen zijn internationaal populair bij kunstverzamelaars en galeries. Maar de weg er naartoe was niet makkelijk. “Pottenbakken heeft mijn leven gered.”


“Ik kom uit Istanbul. Als kind van seculaire, hoog opgeleide ouders moest ik altijd goed presteren. Mijn vader wilde dat ik rechten zou studeren. Maar ik wilde geen advocaat worden dus als compromis deed ik marketing en communicatie in de VS, waar ik later een baan kreeg. Na tien jaar keerde ik terug naar Turkije. Ik was zo ongelukkig dat ik op een gegeven moment nog maar 44 kilo woog. En nóg dacht ik dat er wel wat af kon. Als je uit een familie komt waar je altijd de beste moet zijn en constant bekritiseerd wordt, dat doet wat met je.”


“Ik nam ontslag van de baan die ik had en schreef me op mijn dertigste in op de Rhode Island School of Design, één van de beste kunstacademies in de VS. Deze keer vroeg ik mijn ouders niet om toestemming maar vertelde het hen gewoon. Daar aangekomen probeerde ik verschillende disciplines. Toen ik het pottenbakken ontdekte, liepen de tranen over mijn wangen. Ik wist altijd al dat ik iets met m’n handen moest doen om in contact te komen met mijn lichaam. Het was zo simpel.”


“Binnen zes maanden was ik af van de eetstoornissen en mijn depressie. Het pottenbakken en een speciale therapie hielpen me erbij. Maar wat heb ik gehuild op die school, tijdens het eerste jaar dagelijks. Omdat ik zo dankbaar was!” Ze lacht als ze er aan terug denkt.


“Naast mijn reguliere werk als kunstenaar, bied ik ook gepersonaliseerde cursussen aan. Mensen blijken het werken met hun handen en met natuurlijke materialen hard nodig te hebben. Samen gaan we dan op zoek naar dat creatieve kind dat we allemaal in ons hebben. Ik hoor vaak dat ook zij het als therapie ervaren.”


“Ik kwam drie jaar geleden vanuit Amsterdam naar Leiden vanwege de liefde. De pottenbakkers draaischijf en deze stad doen me goed, maar ik weet zeker dat ik op een gegeven moment wel weer verder trek. Het is sowieso een privilege om hier te mogen wonen.”


Zie ook: @ipek.kotan