Assya, Bulgarije



“Ik hou van kleuren en ik werk voor een verffabriek. Hoe toevallig is dat?” lacht Assya. “Zullen we de foto bij deze poster van Banksy nemen? Het is één van mijn favorieten.”


“Ik ben nu 20 jaar in Nederland, net zo lang als dat ik in Bulgarije woonde. Eerst studeerde ik marketing in Maastricht, later bleef ik er hangen om te werken. Die baan was ik na tien jaar wel zat dus ging ik verder kijken. Ik solliciteerde op de gok op een vacature bij AkzoNobel waar ik eigenlijk de kwalificaties niet voor had. Omdat ik me goed voorbereidde, kreeg ik hem ook nog! Dat was even paniek, want ik wilde niet weg uit Limburg. Maar de baan was in Sassenheim dus ik moest hier naartoe verhuizen.”


“Dat is bijna zes jaar geleden. Nu wil ik hier niet meer weg en heb ik dit jaar een huis gekocht. Soms denk ik dat ik toch liever een evenementmanager ben. Maar ik heb nu eindelijk volwassen verantwoordelijkheden dus een nieuw beroep zit er niet in. Ik heb een vast arbeidscontract en een hypotheek. En ik maar denken dat ik eeuwig 20 jaar oud zou blijven,” knipoogt ze.


“Eén probleempje is mijn vriend. Hij is mijn alles. Dat van ons is eeuwige liefde. Maar hij kan niet uit ons thuisland weg omdat hij voor zijn zieke vader moet zorgen. Dus we doen het zo, op twee en een half uur vliegen. We zien elkaar een paar keer per maand, ook al was dat met corona wat moeilijker. En we videobellen elke dag natuurlijk.”


“In het begin had hij er geen zin in. We waren al een tijdje beste vrienden maar een relatie op lange afstand zag hij niet zitten. Echter, ik wist het gewoon zeker. En hij eigenlijk ook, diep in zijn hart. Dus heb ik voor hem helemaal in mijn stijl een powerpoint-presentatie voorbereid met alle overwegingen en stappen die we moesten nemen. Die heb ik hem per email gestuurd en hem zo overgehaald,” lacht ze. “Nu zijn we onafscheidelijk, ook al zijn we een deel van de maand niet samen.”


“Ik ben vaker daar dan dat hij hier is. Dat vind ik helemaal niet erg, want ik laat altijd in Sofia – de stad waar we vandaan komen – mijn haar doen. Dat is het enige nadeel van Nederland. De kappers zijn hier niet zo goed als daar. Nederlanders zijn daar minder kieskeurig in. Maar verder is alles perfect en wil ik hier nooit meer weg! Ik ben hier gewoon gelukkig.”